Het familierecept
De verhouding tussen deeg en stroop, de kruiden, de baktijd. Alles staat vast sinds 1951. We hebben het nooit aangepast aan een goedkopere grondstof of een langere houdbaarheid.
zaterdag Leiden, 07:00 tot 18:00vrijdag Katwijk aan Zee, 07:00 tot 18:00
Sinds 1951
Een familiebedrijf dat begon met één man en een bakplaat in Gouda, en dat nu nog altijd op twee vaste markten staat. Dit is hoe dat ging.
De meeste bedrijven die zeventig jaar bestaan, zijn onderweg iets anders geworden. Wij niet. Dezelfde stroop, dezelfde wafel, dezelfde blauwe wagen, en nog steeds iemand van de familie die hem 's ochtends de stad in rijdt.
Het begon in 1951 in Gouda, de stad waar de stroopwafel vandaan komt. Henderik Vergunst bakte en verkocht zijn eigen wafels en breidde uit naar de markten rond Den Haag. Toen de vraag groeide, maakte hij een keuze waar we hem nog dagelijks dankbaar voor zijn: hij schrapte alles behalve stroopwafels.
Zijn zoon Tony hielp als jongen al mee in de bakkerij. Hij leerde wanneer het deeg goed aanvoelt, hoe warm de plaat moet zijn en hoe dun een wafel gesneden kan worden zonder dat hij scheurt. Dat is kennis die niet in een recept past en die je alleen doorgeeft door ernaast te staan.

Tony en zijn zoon Ron in de kraam.
Van 1951 tot nu
Henderik Vergunst bakt zijn eerste stroopwafels in Gouda en verkoopt ze zelf. Het recept dat hij opschrijft, gebruiken we vandaag nog steeds.
De kraam trekt naar de regio Den Haag en de vraag groeit. Henderik maakt een keuze die het bedrijf bepaalt: geen breed assortiment meer, alleen nog stroopwafels, maar dan wel de beste.
Tony Vergunst, de zoon van Henderik, staat als jonge man voor het eerst zelf op de markt. Samen met zijn vrouw Jopie blijft hij dat tot 2011 doen. Tweeënvijftig jaar, elke week.

Tony begint met een bakfiets en laat later een marktwagen bouwen die precies past bij wat hij nodig heeft. Diepblauw, want dat viel op tussen de kramen. Die kleur is nooit meer veranderd.

Om de vraag bij te houden automatiseert Tony een deel van het bakproces. Het deeg, de stroop en de verhoudingen blijven precies zoals ze waren. Alleen de plaat werkt harder.

De drie zonen van Tony en Jopie helpen mee. Later staan ook de kleinkinderen op de markten in onder meer Leiden en Delft. Op zaterdagochtend zijn er soms drie generaties tegelijk in de kraam.

Tony vraagt op zijn 72e aan zijn zoon Ron of hij de vrijdag in Katwijk en de zaterdag in Leiden wil overnemen. Ron heeft dan een eigen zonweringsbedrijf, maar zegt ja. Sindsdien staat hij er.

De wagen verhuist van de Hoogstraat naar de Beestenmarkt, bij de steiger van de rondvaartboten. Even wennen voor de vaste klanten, maar ze weten ons nog altijd te vinden.

Vrijdag Katwijk, zaterdag Leiden. Geen webshop, geen supermarkt, geen franchise. Wel dezelfde stroop, dezelfde wafel en dezelfde blauwe wagen als zeventig jaar geleden.
In de bakkerij



Waar we op letten
De verhouding tussen deeg en stroop, de kruiden, de baktijd. Alles staat vast sinds 1951. We hebben het nooit aangepast aan een goedkopere grondstof of een langere houdbaarheid.
Het deeg wordt gedraaid, de stroop wordt gekookt, de wafels worden gesneden en gevuld. Een machine helpt waar het kan, een mens bepaalt wanneer het goed is.
Geen tussenhandel en geen webshop. We staan zelf achter de toonbank, zien wie er koopt en horen meteen wat mensen ervan vinden. Dat houdt scherp.
Ron zegt het zelf: het persoonlijke contact is het allerleukste van het werk. Vaste klanten vertellen hun verhalen aan de kraam. Dat hoort er net zo goed bij als het bakken.
Tot ziens
Zeventig jaar geschiedenis lees je nergens beter dan aan de kraam zelf. Vrijdag in Katwijk, zaterdag in Leiden.
zaterdag Leiden, 07:00 tot 18:00vrijdag Katwijk aan Zee, 07:00 tot 18:00